در حال بارگذاری ...
  • کامیابی و ناکامی؛ راه ناهموار افغانستان در مسیر استقلال

    گرچه این روزها حرف از سال های استقلال افغانستان است اما اینکه افغانستان چه راهی را پیموده و چه سرنوشتی در انتظار این کشور است را باید از دریچه ای دیگر نگریست.

     در این مجال سعی شده است، برخی شاخص های توسعه یک کشور در مسیر دستیابی به استقلال و مقایسه آن ها با شاخص های توسعه افغانستان بررسی شود که در زیر متن این مطالعه و تحقیق را مطالعه می کنید:

    استقلال واقعی به معنای استقلال ملت است و بدون آزادی سیاسی، استقلال جامعه و کشور هیچ معنا و مفهومی پیدا نمی کند.

    «مفهوم استقلال» آن قدر مهم است باید از ابعاد دیگری نیز مورد بررسی قرار گیرد.

    «استقلال» از نظر واژه شناسی، از باب استفعال و با واژه هایی چون قلیل، قلت و تقلیل مرتبط است و به معنای کم کردن و به حداقل رساندن می باشد.

    ملت استقلال طلب می خواهد وابستگی ها را کاهش دهد و اتکای به دیگران را به حداقل برساند. باتوجه به معنای لغوی استقلال، می توان یک تعریف مفهومی از آن ارائه داد: استقلال عبارت است از«داشتن قدرت تصمیم گیری و سیاست گذاری همراه با اعمال این تصمیم ها و سیاست ها در حیطه حاکمیت.» و اگر این تعریف را تجزیه کنیم، 3 عنصر «قدرت تصمیم گیری، قدرت اعمال تصمیم گرفته شده و قلمرو حاکمیت» را می توان از آن استخراج کرد.

    براساس برخی تعاریف دیگر، کشوری مستقل است که در یک سرزمین مشخص دارای حاکمیت داخلی و خارجی، جمعیت پایدار، دولت و همچنین مستقل از دیگر کشورها و قدرت ها باشد و بتواند با دیگر کشورها رابطه برقرار کند. دولت کشور مستقل صاحب عنوان قانونی برای دارای های آن کشور است. به طور معمول این کشور به هیچ کشوری وابسته نیست، یا تحت کنترل هیچ قدرتی یا کشوری قرار ندارد.

    در ادامه نگاهی به معیارها و عوامل استقلال یک کشور داریم و آن را با اوضاع جاری افغانستان مقایسه می کنیم:

    1. نظام اعتقادی - فرهنگی

    نظام اعتقادی و فرهنگی مجموعه ای از باورها، ارزش ها، بینش ها، گرایش ها، آداب و رسوم، افسانه ها، حماسه های تاریخی، احساسات مشترک یک ملت تشکیل شده است. این مجموعه در حکم مجموعه علائم و راهنمایی است که به بازیگران سیاسی و اجتماعی هر ملت در تعیین نوع رفتارها در عرصه سیاست داخلی و خارجی کمک می کند.

    از منظر فرهنگی و اعتقادی، افغانستان دارای جمعیتی معادل 32.899.605 نفر است که از این میزان حدود 3 میلیون نفر نیز در خارج از این کشور زندگی می کنند. جمعیت افغانستان را اقوام مختلف مانند پشتون ها (50-30 درصد)، تاجیک ها (26.3-25 درصد)، هزاره ها (19-9 درصد)، ازبک ها (8-6 درصد)، ایماق (4 درصد)، ترکمن ها (2.5 درصد)، بلوچ ها (حدود 100 هزار نفر) و دیگر اقوام مانند پاشایی، نورستانی، عرب ها، پامیری، گوجار و براهویی (6.9 درصد) تشکیل می دهند.

    در افغانستان همچنین به زبان های دری (50-25 درصد)، پشتو (55-50 درصد)، ازبکی (9 درصد)، ترکمن (حدود 500 هزار نفر) و دیگر زبان ها مانند بلوچی، نورستانی، پاشایی، براهویی، هندو، پامیری، قرغیز و گوجاری (4 درصد) صحبت می شود.

    اسلام در افغانستان بیشترین پیرو را دارد. بیش از 99 درصد مردم افغانستان پیرو دین اسلام هستند و حدود 87 درصد سنی و 12 درصد را شیعیان تشکیل می دهند. ادیان دیگر مانند هندو، بودایی و سیک نیز کمتر از یک درصد از پیروان افغانستان را دارند.

    با وجود این آمار و ارقام، حدود 5 میلیون افغانستانی در حال حاضر خارج از این کشور زندگی می کنند که حدود 16 درصد جمعیت کل افغانستان را شکل می دهد.

    براساس گزارش یونیسف، حدود 39 درصد افراد بالای 15 سال افغانستان دارای سواد هستند.

    در سال 2001 میلادی، افغانستان تنها دارای یک رادیو بود اما اکنون حدود 75 ایستگاه تلویزیونی خصوصی و 200 ایستگاه رادیویی خصوصی دارد که معمولا از حمایت های کشورهای خارجی برخوردار هستند.

    نکته: همانطور که آمارها نشان می دهد، افغانستان دارای مهاجرینی است که در دیگر کشورها زندگی کرده اند و با فرهنگ و اعتقادات رایج در آن کشورها انس گرفته اند و همچنین رسانه های داخلی مورد حمایت کشورهای خارجی و رسانه های خارجی که در حوزه افغانستان فعالیت می کنند، منافع خود را در این کشور دنبال می کنند بنابراین می توان نتیجه گرفت مهاجرینی که اکثر نسل جدید آن ها تحصیل کرده نیز هستند، با بازگشت به افغانستان در کنار رسانه های فعال در این کشور، مردم افغان را به لحاظ فرهنگی و اعتقادی تحت تأثیر قرار خواهند داد.

    2. رهبران و نخبگان سیاسی

    هر چند نظریه توماس کارلایل که قهرمانان را سازنده تاریخ معرفی می کند در حالی که با توجه به عدم پذیرش علت واحد در فلسفه علوم اجتماعی از خاصیت مطلق برخوردار نیست اما بخش مهمی از تحولات تاریخ به دلیل اندیشه و عملکرد سرآمدان، رهبران و برجستگان هر قوم و ملت رقم خورده است. این برجستگان نیز خود محصول پویش اجتماعی، سیاسی و فرهنگی جامعه خود هستند.

    اگرچه افغانستان در تاریخ شاهد شخصیت های بزرگ، رهبران نخبه و افراد بانفوذ قومی فراوانی بوده که هریک دارای قدرت و نفوذ خاص خود بودند. رهبرانی مانند امان الله خان، احماد شاه ابدالی، امیر حبیب الله خان، علامه شهید بلخی، شهید عبدالعلی مزاری، احمد شاه مسعود، امیر عبدالرحمن خان، صبغت الله مجددی، عبدالرب رسول سیاف، عبدالرشید دوستم، شیخ محمد آصف محسنی، اسماعیل خان، گلبدین حکمتیار، محمد محقق، خلیل الله خلیلی و بسیاری دیگر از رهبران ملی و قومی در افغانستان در مدتی از طول تاریخ فعالیت هایی را داشتند اما نکته مشترک و مهمی که از تاریخ این رهبران و نخبگان سیاسی می توان به آن دست یافت؛ این است که هیچ یک از آن ها موفق به اتحاد تمام اقوام نشدند تا افغان ها زیر یک پرچم به سرمنزل مقصود برسند. اگرچه شاید در مقاطعی از زمان برخی از این رهبران و شخصیت ها موفق به انجام این آرمان شدند اما موفقیت آن ها دوامی نداشت.

    3. نظام آموزش و پرورش

    سرآمدان و نخبگان یک کشور محصول اجتماعی هستند که در آن زندگی می کنند. یکی از ابعاد اجتماع، آموزش و پرورش آن و به صورت کلی محیط علمی - آموزشی است که افراد اجتماع در آن به سر می برند. اگر در حین پرورش، مرحله جامعه پذیری سیاسی و اجتماعی قهرمانان و حماسه های ملی، شادی ها و شکست های خودی، برتری های فرهنگ خودی و معایب گرایش به فرهنگ بیگانه، عشق به میهن و میهن دوستی، ضرورت فداکاری در راه آن، در خانواده، مدرسه و دانشگاه و در نهایت در شخصیت شهروندان نهادینه شود، نتیجه اش تولید انسان هایی با اذهان و افکار ملی مستقل خواهد بود.

    باتوجه به مطالب گفته شده، نتیجه می گیریم که نظام آموزشی با پرورش مردان و زنان آزادی خواه براساس ارزش های هر جامعه، القای تقدم منافع ملی بر هر چیز در نهاد مخاطبان خود که مدیران و رهبران فردای کشورند، معرفی قهرمانان و فداکاران ملی برای نسل جوان به جای قهرمانان کشورهای دیگر، پرورش نسل منتقد و انتقادپذیر، حساس به زمان، با اعتماد به نفس، مسئولیت پذیر، سخت کوش، منتقل کننده تاریخ کشور و آینده نگر، به استقلال آن کشور کمک می کند.

    براساس گزارش ها، افغانستان دارای 16 هزار مدرسه در ولایت های مختلف است و باتوجه به اینکه حدود 3 میلیون نفر دیگر از تحصیل محروم هستند، نیاز به ساخت 8 هزار مدرسه دیگر در این کشور دارد.

    چندی قبل اداره توسعه بین المللی آمریکا گزارش داد که با سرمایه گذاری این سازمان و دیگر کشورهای کمک کننده، تعداد دانش آموزان در افغانستان در سال 2002 میلادی به حدود 900 هزار نفر رسیده بود و این کمک کننده ها از آن زمان تاکنون 13 هزار مدرسه در افغانستان ساخته اند که تعداد دانش آموزان از 900 هزار به 8.5 میلیون نفر افزایش یافته است.

    اداره توسعه بین المللی آمریکا همچنین در این گزارش آورده که از سال 2002 میلادی، حدود 186 هزار معلم را نیز آموزش و استخدام کرده است.



    این اداره همچنین تاکنون بیش از 114 میلیون کتاب درسی نیز در مدارس افغانستان توزیع کرده است.

    براساس گزارش خبرگزاری آلمانی «دویچه وله» در ماه دسامبر سال گذشته میلادی (2014)، دولت آلمان از سال 2002 تا سال 2014 میلادی، حدود 200 میلیون یورو به وزارت آموزش و پرورش افغانستان کمک کرده است.

    بر اساس گزارش وزارت آموزش و پرورش افغانستان، علاوه بر 34 دانشگاه در این کشور، حدود 100 موسسه خصوصی آموزش را برای افغان ها فراهم می کنند که در میان آن ها دانشگاه هایی از آمریکا و ایران نیز به چشم می خورد.

    براساس گزارش این اداره، تعداد دانشجویان دانشگاه در افغانستان نیز از هفت هزار و 800 نفر در سال 2001 میلادی، به 123 هزار نفر در سال 2013 میلادی رسیده است.

    در سال 2015 میلادی نیز، حدود 300 هزار نفر در امتحان کنکور افغانستان شرکت کردند و حدود 55 هزاردانشجو در دانشگاه های عمومی این کشور ثبت نام کرده اند.

    نکته قابل توجه این که بخش قابل توجهی از نخبگان سیاسی و کسانی که زمام این کشور را به دست می گیرند، در خارج از افغانستان زندگی و تحصیل کرده اند اما آمار دقیقی در درست نیست.

    نکته: باتوجه به وابستگی شدید این وزارت به کمک های کشورهای خارجی و در نظر داشتن منافع ملی هریک از این کشورها، می توان نتیجه گرفت که فرصت های پرورش شخصیت های ملی با فرهنگ اصیل افغانستان تاحدی از بین می رود.

    4. موقعیت جغرافیایی

    اگر بر روی نظریه جامعه شناسان محیط گرا و جغرافیادان های جبراندیش که افکار و رفتار و کنش های انسانی را صرفاً تابع عوامل جغرافیایی مانند آب و هوا، سردی و گرمی می دانند، قدری به صورت نسبی بیندیشیم، هم حقانیت علمی افزایش داده ایم و هم واقع گرایانه با جغرافیا و اثر آن بر استقلال و عرصه سیاست برخورد خواهیم کرد. محیط جغرافیایی، هم مزیت آفرین و هم مشکل آفرین است. استقلال برخی از کشورها مرهون موقعیت جغرافیایی آن هاست. به عنوان نمونه، کشور انگلستان از نظر موقعیت جغرافیایی در وضعیت مناسبی قرار دارد زیرا به اندازه کافی از قاره اروپا دور افتاده تا از حملات آن ها در امان بماند و از سوی دیگر به فاصله مناسب به آن ها نزدیک است تا در صورت لزوم بتواند به آن ها حمله کند و یا موقعیت کوهستانی سوئیس باعث شد که این کشور از تنش های مهم نظامی و سیاسی اروپا جان سالم به در برد، حتی ماجراجویانی مانند ناپلئون و هیتلر نیز به فکر تصرف آن نیفتادند.

    از سوی دیگر، انزوای جغرافیایی برخی سرزمین ها و دوری آن ها از مناطق کلیدی - استراتژیک جهان کمک مهمی به استقلال آن ها در تاریخ کرد. کشور ژاپن، نمونه بارز این مسئله است که هرگز تحت تأثیر پدیده استعمار قرار نگرفت زیرا نه منابع و معادن زیرزمینی و روی زمینی حساسی مانند نفت داشت و نه به مناطق استراتژیک و ژئواستراتژیک نزدیک بود.

    موقعیت کوهستانی به عنوان متغیری از مفهوم موقعیت جغرافیایی، تأثیر روحی و روانی ویژه ای بر استقلال دارد. از نظر روحی و روانی هم در استقلال مؤثر است. زمانی ابن خلدون می گفت: مردم کوهستان بردبار، مقاوم و شجاع و سلحشورند. این نظریه هنوز نیز صادق است.

    جنبش های استقلال طلب نخست در پناه کوه ها مراحل تکوین خود را سپری می کنند.

    افغانستان به لحاظ جغرافیایی میان کشورهایی مانند ایران، پاکستان، چین، تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان قرار گرفته است.

    مرزهای این کشور با این کشورها متفاوت است. به عنوان نمونه، افغانستان با ایران 936 کیلومتر، با پاکستان 2430 کیلومتر، با ترکمنستان 744 کیلومتر، 209.21 کیلومتر با ازبکستان، 1300 کیلومتر با تاجیسکتان و 65 کیلومتر با چین مرز مشترک دارد.

    افغانستان بارها مورد هجوم کشورهای مختلف قرار گرفته که یک دلیل آن موقعیت جغرافیایی این کشور است. کشورها و قدرت هایی مانند مغول ها، شوروی سابق، آمریکا، کشورهای عضو ناتو و حتی درگیری های مرزی با پاکستان نمونه ای از این هجوم بوده است.



    نکته: از آنجا که افغانستان کشور دورافتاده نیست و در شاهراه اصلی کشورهای آسیای میانه و کشورهای استراتژیک منطقه قرار گرفته، به نظر می رسد، موقعیت جغرافیایی این کشور نمی تواند تضمین کننده استقلال این کشور باشد.

    5. دارا بودن منابع طبیعی و داشتن توان صنعتی

    قدرت صنعتی یعنی توانایی یک کشور در تبدیل مواد خام به کالاهای مصرفی، واسطه ای، سرمایه ای همراه با منابع طبیعی یعنی ذخایر زیرزمینی، جنگل ها، دریاها، رودخانه های قابل کشتیرانی که با هم از عوامل استقلال محسوب می شوند. هیچ یک به تنهایی کافی نیستند و هر دو مکمل یکدیگرند.

    بسیاری از کشورهای جهان سوم دارای منابع زیرزمینی باارزشی هستند اما دانش فنی بارورسازی آن ها را ندارند، چون به عمل آوری آن نیاز دارند یا حتی به استخراج و صدور آن برای کسب درآمد ارزی محتاج هستند بنابراین به سوی کشورهای صاحب دانش فن، دست نیاز دراز می کنند و آن ها نیز بدون گرفتن امتیاز سیاسی و نظامی حاضر به انتقال آن دانش فنی نخواهند بود. اینجاست که حلقه های وابستگی به گردن اقتصاد و در نتیجه سیاست جهان سوم انداخته می شود.

    به لحاظ معدنی و گنجینه های نهفته در افغانستان، نقل معروفی در توصیف این کشور وجود دارد مبنی بر اینکه «جنگ ارزش راه اندازی دارد». این جمله نشان می دهد که یکی از مهمترین دلایل مورد تجاوز قرار گرفته شدن افغانستان، همین گنج ها و منابع این کشور است.



    براساس گزارش های زمین شناسی، افغانستان دارای 1400 معدن مختلف کشف شده و کشف نشده است که ارزش آن از حدود 1000 تا 3000 میلیارد دلار تخمین زده شده اما حامد کرزی رئیس جمهور سابق افغانستان در دسامبر سال 2013 میلادی، مدعی شد که ارزش ذخایر معدنی این کشور به حدود 30 هزار میلیارد دلار می رسد.

    افغانستان دارای سنگ های معدنی فراوانی از جمله سولفات باریم، کرومیت، زغال سنگ، مس، طلا، سنگ آهن، سرب، اورانیوم، لیتیوم، کبالت، گاز طبیعی، نفت، سنگ های گرانبها و نیمه گرانبها مانند یاقوت، نمک، روی، تالک و گوگرد است.

    باوجود این معادن عظیم معدنی که در افغانستان وجود دارد، صنعت این کشور به آن حد از رشد نرسیده که ذخایر این معادن را استخراج و بهره برداری کند.



    نکته: به نظر می رسد که منابع طبیعی غنی و صنعت نامتناسب با این منابع در افغانستان، هرکشوری را در جهان وسوسه می کند.بنابه گزارش «گلوبال ریسرچ» در سال 2014 میلادی، حدود 100 هزار پیمانکار از حدود 3000 سازمان غیردولتی از 50 کشور در افغانستان مشغول به فعالیت بودند.اگرچه آمار دقیقی از تعداد شرکت ها و سازمان های فعال در افغانستان منتشر نشده اما نکته قابل توجهی که در فهرست های منتشر شده از شرکت های فعال در افغانستان، به چشم می خورد این است که در افغانستان، شرکت های خارجی زیادی مانند شرکت های چینی در زمینه متالورژی، نفت، شرکت انگلیسی نفت «دراگون»، شرکت مشارکتی نفت ترکیه و بسیاری از شرکت های دیگر خارجی در زمینه های مختلف از جمله بخش صنعت و معدن این کشور فعالیت می کنند.

    6. قدرت نظامی

    قدرت نظامی به عنوان عامل استقلال، تابعی از سایر توانایی هاست. این توانایی ها شامل رهبری نظامی، قدرت اقتصادی، اجماع نظر نخبگان سیاسی و نظامی است. همچنین قدرت نظامی، سخت به عامل جمعیت وابسته است، به ویژه برای کشورهای جهان سوم که به دانش فنی اسلحه سازی عالی دسترسی ندارند، زیرا جمعیت زیاد امکان افزایش نفرات زیر پرچم را به هنگام ضرورت افزایش می دهد. ارتش سرخ شوروی سابق عاملی بود که بعد از یک عقب نشینی محاسبه شده و تاکتیکی توانست آلمان نازی را از خاک خود خارج کرده و استقلال و تمامیت ارضی روسیه شوروی را تثبیت کند.

    در حالی که تاریخچه ایجاد ارتش افغانستان به قرن هجدهم بازمی گردد اما پس از سقوط طالبان، نیروهای ارتش افغانستان با ساختار جدیدی ایجاد شد. این نیروها در ابتدا در سال 2001 میلادی توسط نیروهای انگلیسی آموزش دیدند اما کم کم بیشتر مسئولیت آموزش نیروهای ارتش این کشور را آمریکا به عهده گرفت.

    تعداد نیروهای ارتش افغانستان در ساختار جدید در سال های 2001 تا 2003 میلادی، حدود 1750 نفر بود که این نیروها با سرمایه گذاری آمریکا و کشورهای کمک کننده، به 194 هزار نیرو در سال 2014 میلادی رسید.

    براساس پیمان امنیتی امضا شده با آمریکا، واشنگتن متعهد شده است که هزینه های ارتش افغانستان از جمله حقوق سربازان، تأمین سلاح و آموزش نیروها را تا سال 2024 میلادی فراهم کند.

    افغانستان همچنین دارای پلیس ملی و پلیس محلی است. براساس گزارش ها، انتظار می رفت که تعداد نیروهای پلیس این کشور در سال 2014 میلادی به حدود 160 هزار نفر برسد.

    گزارش ها حاکی از این است که دولت آمریکا در ماه فوریه سال 2013 میلادی متعهد شد که هزینه حدود 45 هزار پلیس محلی افغانستان را تا سال 2018 میلادی تأمین کند که تنها حقوق هر سرباز پلیس محلی افغان بین 6 هزار تا 8 هزار 250 افغانی است.

    تا سال 2012 میلادی، نیروی هوایی افغانستان دارای حدود 5600 نیرو بود که براساس گزارش ها، این تعداد تا سال 2016 میلادی، به 8000 نفر افزایش خواهد یافت.

    براساس یک تحقیق منتشر شده در رسانه آمریکایی «آتلانتیک» در سال 2012 میلادی، میانگین حقوقی هر سرباز ارتش و افسر پلیس در افغانستان سالانه حدود 1872 دلار است و هزینه آموزش یک افسر پلیس افغان سالانه 30 هزار دلار اما یک سرباز حدود 64 هزار دلار است و آمریکا علاوه بر تأمین این هزینه ها، سالانه حدود 3.5 میلیارد دلار نیز در بخش نظامی افغانستان صرف می کند.

    نکته: آمارها حاکی از وابستگی شدید نیروهای نظامی افغانستان به کمک های کشورهای خارجی است تاجایی که می توان از این آمارها نتیجه گرفت که بدون این کمک ها، حیات نیروهای نظامی این کشور با تهدید جدی روبرو می شود.

    7. استقلال سیاسی

    در استقلال سیاسی آنچه مهم است عدم وابستگی هیئت حاکمه و اتخاذ تصمیم ها بر اساس منافع آن کشور است. براین اساس، استقلال سیاسی به معنای مستقل بودن هیئت حاکمه یک کشور از نفوذ بیگانگان و اتخاذ تصمیم های سیاسی براساس منافع ملی آن کشور است.

    استقلال سیاسی مبنای ابعاد دیگر استقلال نیز به شمار می رود. بدین معنا که دستیابی به استقلال اقتصادی و فرهنگی برای یک جامعه در صورتی ممکن است که آن جامعه به استقلال سیاسی دست یابد و دولتمردان آن، به دور از دخالت بیگانگان، استراتژی کشور را تدوین نمایند و به اتخاذ تصمیم بپردازند.

    از منظر سیاسی، در گذشته نظام سیاسی افغانستان پادشاهی بود که پس از سقوط طالبان در این کشور، زمامداران این کشور از طریق دموکراتیک با برگزاری انتخابات تعیین شده است.

    پس از سقوط طالبان، پنج انتخابات ریاست جمهوری و پارلمان در افغانستان برگزار شد. برگزاری انتخابات در افغانستان مانند دیگر کشورها هزینه های زیادی در بر دارد به عنوان نمونه براساس گزارش ها، در انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در سال 2009 میلادی، بین 300 میلیون تا 500 میلیون دلار هزینه صرف شد که جامعه بین المللی هزینه های آن را فراهم کرد.

    در انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته میلادی (2014) نیز که هزینه های زیادی در بر داشت، اتفاقات قابل توجه دیگری از جمله طولانی شدن معرفی نامزد پیروز انتخابات به دلیل اتهام به ارتکاب تقلب از سوی رقبای انتخاباتی نیز رخ داد. که در نتیجه «جان کری» با ارائه طرحی به افغانستان، اشرف غنی را به عنوان پیروز انتخابات و رئیس جمهور افغانستان و ایجاد مقامی جدید تحت نام «ریاست اجرایی»، عبدالله عبدالله را در این پست معرفی کرد.

    بر اساس طرح وزیر امور خارجه آمریکا، حکومت وحدت ملی افغانستان تشکیل شد. علاوه براین، رئیس جمهور و رئیس اجرایی افغانستان در زمان معرفی وزرای کابینه این کشور، هفت وزیری را که دارای تابعیت دوگانه بودند، به پارلمان افغانستان معرفی کردند که در ابتدا رد صلاحیت شدند اما تعدادی از آن ها مانند «صلاح الدین ربانی»، «نورالحق علومی» پس از معرفی مجدد، آرای اعتماد نمایندگان پارلمان را کسب کردند.

    نکته: آمارها نشان می دهد که نظام سیاسی افغانستان که زمینه ساز استقلال یک کشور است، هنوز نتوانسته استقلال خود را بدست آورد.

    9. استقلال اقتصادی

    مقصود از استقلال اقتصادی این است که جامعه بتواند نیازمندی های خود را در حد قابل قبولی از رفاه، تولید کند و در اداره امور اقتصادی نیازمند و متکی به دیگران نباشد. بنابراین استقلال اقتصادی به معنا خودبسندگی در رفع نیازهای اساسی و جلوگیری از سلطه ی کشورهای دیگر بر اقتصاد بومی است.

    نکته مهم بحث استقلال سیاسی و استقلال اقتصادی برای کشورهای در حال توسعه است. در اینجا باید گفت نه تنها استقلال اقتصادی پیوند عمیقی با استقلال سیاسی دارد، بلکه شرط لازم برقراری آن، استقلال سیاسی است. در پی رسیدن به سطح خاصی از بلوغ استقلال سیاسی، زمینه رشد و نمو استقلال اقتصادی نیز فراهم می شود. در مقابل نیز در سطوح مختلف توسعه اقتصادی، شدت رشد استقلال و توسعه سیاسی نیز متفاوت است.

    با توجه به شاخص های گفته شده در بخش اقتصادی، بیش از 3 دهه جنگ، موجب عدم رشد قابل توجه اقتصاد افغانستان شده است به عنوان نمونه، تولید ناخالص داخلی این کشور از 2.5 میلیارد دلار در سال 2001 به 20.84 میلیارد دلار در سال 2014 رسید و سرانه درآمد افغانستان از 700 میلیارد دلار در سال 2001 به 1580 میلیارد دلار در سال 2014 میلادی رسید اما نکته قابل توجه اینجاست که پس از سقوط طالبان و تشکیل دولت جدید، بودجه سالانه افغانستان به طور کامل به کمک های خارجی وابسته شد و با گذشت زمان و رونق گرفتن کسب و کار و تجارت در افغانستان، تنها 10 از درآمدهای این کشور از طریق تولید داخلی و تجارت تأمین شد.

    براساس اعلام بانک جهانی، دولت افغانستان بازهم 90 درصد درآمد خود را به کمک های کشورهای کمک کننده به ویژه آمریکا وابسته کرده است.

    امید به زندگی در مردم افغانستان نیز از 42 سال طی 10 سال به 60 سال در 2012 رسید.

    این در حالی است که جامعه جهانی از سال 2002 تا 2013 میلادی متعهد به پرداخت 62 میلیارد دلار به افغانستان شده بود که از سال 2002 میلادی تا سال 2009 میلادی حدود 26.7 میلیارد دلار آن به این کشور پرداخت شد که حدود 77 درصد بودجه کل افغانستان را در این سال ها تشکیل می داد.

    نکته: براساس آمارها، افغانستان راه طولانی تا رسیدن به استقلال در پیش رو دارد.




    مطالب مرتبط

    تصمیم عجولانه کابینه رژیم صهیونیستی

    کابینه امنیتی رژیم صهیونیستی تصمیمات عجولانه درباره اقدام شهادت طلبانه جوان فلسطینی اتخاذ کرده است . ویرانی منزل مجری عملیات، باز پس ندادن پیکر وی به خانواده اش و تشدید تدابیر امنیتی علیه ساکنان فلسطینی منطقه جبل المکبر نتایج اصلی جلسه کابینه

    |

    حماس ، رحلت آیت الله هاشمی را به مقام معظم رهبری و ملت ایران تسلیت گفت

    حماس ، رحلت آیت الله هاشمی را به مقام معظم رهبری و ملت ایران تسلیت گفت

    حماس : ضایعه اسفناک رحلت این نماد بزرگ وحدت و اعتدال را به حضرت آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت حجت الاسلام والمسلمین حسن روحانی رئیس جمهوری محترم و ملت شریف ایران و خانواده این فقید سعید تسلیت می گویم.به گزارش سایت المقاومه به نقل از

    |

    پیام تسلیط جنبش جهاد اسلامی فلسطین به مناسبت درگذشت آیت الله هاشمی رفسنجانی

    پیام تسلیط جنبش جهاد اسلامی فلسطین به مناسبت درگذشت آیت الله هاشمی رفسنجانی

    رئیس دفتر جنبش جهاد اسلامی فلسطین در تهران به مناسبت درگذشت رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام بیانیه ای را به شرح ذیل صادر کرد. به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) به نقل از سایت نداء القدس (متعلق به دفتر جنبش جهاد اسلامی) متن این پیام تسلیت به شرح زیر است: بسم الله

    |

    تروریستها آب دمشق را قطع کردند

    تروریستها آب دمشق را قطع کردند

    تروریست ها می خواهند هسته های تهدید در اطراف پایتخت سوریه باقی بماند و تلاش می کنند با استفاده از حربه قطع آب از ساکنان دمشق و حومه آن انتقام مقاومت و حمایتشان از رهبری و ارتش سوریه را بگیرند«أیمن زینیة»، عضو کمیته مرکزی آشتی ملی در استان ریف دمشق در

    |

    نظرات کاربران