در حال بارگذاری ...
  • دربارۀ غافل گیر کننده ترین انتخاب تاریخ حزب کارگر انگلستان

    کوربین که سه دهه از عمر فعالیت او در مجلس عوام انگلستان می گذرد، پیش از این بخش عمده ای از وقت خود را صرف شرکت در کمپین هایی نظیر کمپین توقف جنگ و کمپین صلح خاورمیانه نموده است.

     «روونا میسون1»: جرمی کوربین2 در یکی از تکان دهنده ترین رقابت های انتخاباتی پس از جنگ جهانی دوم به عنوان رهبر حزب کارگر انتخاب شد، قطعیتِ پیروزی او حتی پیروزی «تونی بلر3» در سال 1994 را نیز تحت الشعاع قرار داد. کوربین با سهمی 59.9 درصدی از آراء انتخاب شد و رقبایش را شکست داد. «اندی بورنهام4» 19% درصد از آراء، «ایوت کوپر5» 17% درصد از آراء و «لیز کندال6» کاندیدای شاخۀ به اصطلاح «بلری» ِ حزب کارگر با 5. 4% درصد از آراء به ترتیب پس از او قرار گرفتند.

    کوربین کمی پس از اعلام نتایج انتخابات گفت: «پیام این انتخاب این است که مردم از بی عدالتی و نابرابری بریتانیا سیر شده اند. رسانه ها و بسیاری از ما رویکرد جوانان کشورمان را درک نمی کنیم. آن ها از روش مواجهۀ فعلی با سیاست بریده اند. باید این روش را تغییر دهیم. این پیکار در حال شتاب گرفتن است.»

    انتخاب کوربین یکی از غافل گیر کننده ترین انتخاب های تاریخ حزب کارگر بود. این انتخاب بیش از هرچیز از طریق متمایل کردن اعضا و حامیان حزب کارگر به این ایده حاصل شد که حزب باید میان خود و حزب کارگر جدید ِ «تونی بلر» و «گوردون براون7» مرزبندی ایجاد کند. یکی دیگر از دلایل محبوبیت و اقبال ناگهانی به کوربین را می توان مخالفت وی با لایحۀ رفاه محافظه کاران در مجلس عوام دانست، کوربین در حالی با این لایجه مخالفت کرد که باقی نمایندگان حزب کارگر رأی ممتنع دادند. یکی از دلایل اصلی موفقیت کوربین، حضورِ اعضای ثبت نامی جدید در حزب کارگر بود، افراد می توانند با پرداخت 3 پوند به حامی یا عضو عمومی حزب کارگر بدل شوند و در انتخابات رهبری حزب شرکت کنند. سیستم فعلی رأی گیری حزب کارگر که توسط «میلیبند8» معرفی شد، به کرات از سوی سایر اعضا مورد انتقاد قرار گرفته بود.

    کوربین که سه دهه از عمر فعالیت او در مجلس عوام انگلستان می گذرد، بخش عمده ای از وقت خود را صرف شرکت در کمپین هایی نظیر کمپین توفق جنگ و کمپین صلح خاورمیانه نموده است. چند مورد از پیشنهادات وی از این قرارند: از نو ملی کردن راه آهن، عذرخواهی بابت نقش حزب کارگر در جنگ عراق، تزریق نقدینگی برای تأمین هزینه های زیرساختی، مخالفت با ریاضت اقتصادی، کنترل نرخ اجاره بها و ایجاد خدمات آموزشی ملی نوین. کوربین که از یک عضو سادۀ پارلمان به رهبر اپوزیسیون تبدیل شده است، خیال دارد با جدیت تمام با کاهش خدمات عمومی مبارزه کند.

    محافظه کاران ساعتی پس از انتشار خبر پیروزی کوربین این پیام را منتشر کردند: «کوربین تهدیدی برای امنیت ملی ما، برای امنیت اقتصادی ما و برای امنیت خانواده های شماست». محافظه کاران تصویری از کوربین را در پس زمینه ای قرمز به ایمیل حمایت کنندگان حزب کارگر ارسال کرده اند که در حاشیۀ آن لغاتی مثل اسامه بن لادن، حزب الله و حماس، سلاح هسته ای و مالیات با حروف بزرگ نوشته شده اند. این تصویر در جهت تقویت این مدعای محافظه کاران منتشر شده است که می گویند کوربین اعتقاد دارد که مرگ بن لادن تراژدی بوده است! منشاء این ادعا مصاحبۀ کوربین با شبکه ی «پرستی وی» ایران است که در آن گفت: «این تراژدی است که آمریکابه جای محاکمه ی رهبر القاعده او را کشت».

    ادعای دیگر این پوستر این است که کوربین نمایندگان حماس و حزب الله را در مذاکرات متوقف سازیِ جنگ در سال 2009 «دوستان» خوانده است. کوربین اخیراً این مدعا را تأیید کرده است و گفته تمامی طرف هایی را که به همکاری درجهتِ ایجاد صلح در خاورمیانه علاقه مندند را «دوست» می داند.

    هشدارِ دیگر محافظه کاران به مخالفت جدیِ کوربین با احیای طرح ِبرنامۀ اتمی انگلستان اشاره دارد. هشدار آخر و عبارت مالیات در این پوستر نیز به این عقیدۀ کوربین اشاره دارد که مردم باید بیشتر مالیات بپردازند.

    کوربین در نخستین سخنرانی خود پس از پیروزی- که در گردهم آیی جمعی از حامیانِ پناهندگان انجام شد- خطاب به اعضای جدید حزب که مقدمات پیروزی وی را فراهم کردند، گفت: «به حزب خوش آمدید، به جنبش ما خوش آمدید. آن ها که به حزب برگشته اند، آن هایی که در حزب بودند و احساس کنارگذاشتگی و سرخوردگی می کردند، بازگشتتان را خوشامد می گویم.» کوربین در این سخنرانی تاکید کرد که سیاست های ریاضتی غلط اند و باید تغییر کنند. اعضای اصلی تیم رهبری کوربین به احتمال زیاد این اشخاص خواهند بود: «جان مک دانل» [9]، «آنجلا ایگل10»، «صدیق خان11»، «کن لیوینگستون12» و احتمالاً رقیبش «برنهام». انتخابات شهرداریِ لندن نخستین آزمون حزبی کوربین در مقام رهبر خواهد بود، نامزد حزب کارگر در این انتخابات «صدیق خان» فرزند یک رانندۀ اتوبوس مهاجر است که از طرف اتحادیه ها نیز به خوبی حمایت می شود.

    «آلبرتو ناردلی13»: پیروزی کوربین محلی برای بحث باقی نمی گذارد، 84% درصد از اعضا یا حمایت کنندگان حزب که از طریق پرداخت 3 پوند به عضویت حزب درمی آیند و به اعضای ثبت نامی مشهورند به کوربین رأی داده اند. بقیه ی آراءکوربین را اعضای وابسته به سازمان های کارگری و اتحادیه ها و اعضای قدیمی تشکیل می دهند. از میان اعضای پرسابقۀ حزب کارگر 50% درصد اعضا به وی رأی داده اند. با این حال نباید فراموش کرد که اقتضائاتِ انتخابات درون حزبی از نظر جمعیت شناسی با انتخابات عمومی بسیار متفاوت است. پرسش اصلی در باب کوربین این خواهد بود: می تواند حلقۀ پرشر و شور حمایت کنندگانش را در انتخابات عمومی بعدی بریتانیا به ائتلافی گسترده تر بدل کند؟ فراموش نکنیم که در انتخابات ماه می امسال در بریتانیا، جناح محافظه کار «دیوید کامرون14» پیروز شد و هرچه جامعۀ رأی دهندگان بریتانیا کمتر به جامعۀ جوان، از منظر اجتماعی آزاد، از منظر قومی متکثر و از لحاظ فرهنگی تحصیل کردۀ لندن شباهت داشته باشد، شانس موفقیت حزب کارگر نیز کمتر خواهد شد. حزب کارگر هم اکنون با سه معضل روبه رو است:

    1- در انتخابات عمومی ماه می امسال، حزب محافظه کار در جذب آرای گروه هایی که بیشترین جمعیت را دارند، بسیار موفق عمل کرد. این گروه ها افراد 65 ساله و مسن تر و گروه های جمعیتی جوانی بودند که جذب حزب «محافظه کاران» شده بودند. اقبال به حزب کارگر تنها در میان 18 الی 34 ساله ها خوب بود، طبقات فرودست اجتماعی، سیاهان، آسیایی ها و اقلیت های قومی نیز به حزب کارگر اقبال داشتند. با این حال علیرغم حمایت تمامی این گروه ها موفقیت حزب کارگر در سطح ملی کافی نبود. در مجموع اقبال به حزب کارگر در بین گروه های جمعیتی میانسال و مسن تر که بیشترین جمعیت کشور را تشکیل می دهند بسیار کم است.

    2- حزب کارگر برای پیروزی در انتخابات سال 2020 به 100 صندلی بیشتر از آنچه می ماه امسال بدست آورد، نیاز دارد. حتی اگر حزب بتواند تمامی شکست هایش در اسکاتلند را جبران کند- که نخواهد توانست- باز هم نیازمند آن خواهد بود که بخش عظیمی از آراء خود را از محافظه کاران جذب کند. برای تحقق این مقصود حزب باید تقریباً تمام آرای مرزی و سرگردان در انگلستان و ولز و بخش عظیمی از آرای «حزب ملی اسکاتلند» را از آن خود کند. در واقع تمامی حوزه های انتخاباتی ای که حزب کارگر باید از آن خود کند حالا در دست «توری15» هاست.

    3- در خصوص آینده ی مالی حزب کارگر نگرانی هایی وجود دارد، برخی نگران مخارج و بدهی های حزب هستند.

    «پاتریک وینتور16»: کوربین پیروز شد و پیروزی کوربین به عنوان رهبر حزب کارگر برای حزب کارگر به مثابه یک کل دلالتی دارد، دلالت این است که حزب کارگر به سرعت در حال تغییر است. گرچه از ماه ها قبل با مطرح شدن گزینۀ رهبری ِکوربین عضویت عمومی در حزب به شدت افزایش پیدا کرده، اما فعالیت های اتحادیه های تجاری مدت هاست که به شدت کاهش پیدا کرده است، نرخ فعالیت اتحادیه های تجاری به قدری کم شده است که ممکن است آینده ی مالی حزب را به خطر بیاندارد. خطر دیگر رهبری کوربین این است که وجود وی حملات محافظه کاران به حزب کارگر را شدت می بخشد. ادعای اصلی آن ها این است که حزب کارگر و رهبر آن برای بریتانیا خطری دست چپی به حساب می آیند.

    نتایج انتخابات نشان می دهد که بیشتر اعضایی که به تازگی با پرداخت 3 پوند عضو حزب کارگر شده اند- تا بتوانند در انتخابات حزب شرکت کنند- به خاطر کوربین ثبت نام کرده بودند، زیرا از مجموع 105 هزار نفر عضوی که با پرداخت 3 پوند به تازگی به عضویت عمومی حزب درآمده اند و در انتخابات حزب شرکت کرده اند، 88.499 نفر به کوربین رأی داده اند. با این حال گرچه حزب کارگر به دلیل تمایل افراد برای ثبت نام عمومی در حزب و رأی دادن به کوربین از لحاظ جمعیت عمومی بسط یافته است، اما روابط اتحادیه ها با حزب در حال تغییر و فروپاشی است. در انتخابات رهبری حزب در سال 1994 (که به پیروزی بلر منتهی شد) نزدیک به 800 هزار تن از اعضای اتحادیه ها در انتخابات حزب شرکت کردند. تعداد افرادی که از اعضای خودِ حزب بودند و در این سال رأی دادند برابر با 170 هزار نفر بود. در سال 2010 رقم رأی دهندگان عضو اتحادیه به 250 هزار نفر رسید - تعداد رأی دهندگانی که عضو اتحادیه ها بودند به طرز قابل توجهی کاهش یافت- در مقابل تعداد افراد شرکت کننده در انتخابات که عضو حزب بودند نسبتاً ثابت باقی ماند، 127 هزار نفر. بدین ترتیب نسبت مشارکت اعضای اتحادیه ها به اعضای حزب از 5 به 1 در سال 1994 به 2 به 1 در سال 2010 رسید. در انتخابات فعلی 245 هزار عضو حزب و تنها 71،456 عضو اتحادیه شرکت کرده اند؛ یعنی نسبتی معادل 3.5 عضو حزب در ازای هر عضو اتحادیه.

    این نخستین بار در تاریخ حزب کارگر است که تعداد اعضای رأی دهندۀ حزب از اعضای رأی دهندۀ اتحادیه ها فزونی یافته است. این مساله در درازمدت حزب کارگر را با مشکل مالی مواجه خواهد کرد.

    دولت فعلی بریتانیا اعتقاد دارد که برای اتحادیه ها دشوار است که بودجه های سیاسی ِ خود را صرف تأمین هزینه های مالی حزب کارگر کنند. ضعف هرچه تمام تر ارتباط میان اتحادیه ها و حزب کارگر که در انتخابات اخیر نیز خود را نشان داد، این معضل را تشدید خواهد کرد. نتایج این انتخابات حاکی از آن است که حزب کارگر عمیقاً در حال تغییر است.

    از زمان انتخابات عمومی ماه میِ امسال در انگلستان، 105 هزار نفر با پرداخت 3 پوند عضو حزب کارگر شده اند. تعداد اعضای عمومی حزب که به اعضای ثبت نامی مشهورند، پیش از موج ثبت نامِ عمومیِ امسال 187 هزار تن بود. موج ثبت نام عمومی دو مرحله داشت: مرحله ی اول در پی شکست حزب کارگر و نمایندۀ آن «میلیبند» در انتخابات عمومی بریتانیا رخ داد و مرحله ی دوم در حمایت از کوربین. این دو موج ثبت نامی بودند که به پیروزی کوربین منتهی شدند. کوربین در این انتخابات 245 هزار رأی را از آن خود کرده است در حالی که در انتخابات سال 2010 نمایندۀ چپ گرایِ حزب کارگر برای رهبری حزب «دیان ابوت17» حتی در یک حوزه ی انتخاباتی نیز برنده نشده بود. تعارض میان دو دور انتخاباتی نمی تواند از این شدیدتر باشد. با این حال این تعارض شدید از تغییرات بنیادین حزب در عرض چندسال گذشته حکایت می کند.

    این گزارش ترجمه و تلخیص چهار مطلب است.

    لینک اصلی مطالب:

    ♦ روونا میسون

    ♦ پاتریک وینتور

    ♦ روونا میسون

    ♦ آلبرتو ناردلی

    پی نوشت ها:

    [1] Rowena Mason

    [2] Jeremy Corbyn

    [3] Tony Blair

    [4] Andy Burnham

    از اعضای میانه روی حزب کارگر که پیش از انتخاب کوربین شانس اول رهبری حزب تلقی می شد. [مترجم]

    [5] Yvette Cooper

    همسر «اد بال» از اعضای صاحب نفوذ حزب کارگر و از اعضای میانه رو یا «سنتریست» حزب است. [مترجم]

    [6] Liz Kendall

    از اعضای دست راستی حزب که حامی سیاست های بلر است. [مترجم]

    [7] Gordon Brown

    [8] Miliband

    [9] John McDonnell

    [10] Angela Eagle

    [11] Sadiq Khan

    [12] Ken Livingstone

    [13] Alberto Nardelli

    [14] David Cameron

    [15] Tory

    حزب محافظه کار بریتانیا، میراث دار حزب سیاسیِ توری است که پیش از قرن نوزدهم در بریتانیا فعالیت داشت و به همین علت محافظه کاران به صورت غیررسمی توری ها هم خوانده می شود. در حال حاضر، «دیوید کامرون» رهبر این حزب است. قدمت توریسم به جنگ های داخلی انگلستان می رسد که بخشی از جنگ های سه پادشاهی بودند. [مترجم].

    [16] Patrick Wintour

    [17] Diane Abbott

    ترجمۀ مژگان جعفری




    مطالب مرتبط

    تصمیم عجولانه کابینه رژیم صهیونیستی

    کابینه امنیتی رژیم صهیونیستی تصمیمات عجولانه درباره اقدام شهادت طلبانه جوان فلسطینی اتخاذ کرده است . ویرانی منزل مجری عملیات، باز پس ندادن پیکر وی به خانواده اش و تشدید تدابیر امنیتی علیه ساکنان فلسطینی منطقه جبل المکبر نتایج اصلی جلسه کابینه

    |

    حماس ، رحلت آیت الله هاشمی را به مقام معظم رهبری و ملت ایران تسلیت گفت

    حماس ، رحلت آیت الله هاشمی را به مقام معظم رهبری و ملت ایران تسلیت گفت

    حماس : ضایعه اسفناک رحلت این نماد بزرگ وحدت و اعتدال را به حضرت آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت حجت الاسلام والمسلمین حسن روحانی رئیس جمهوری محترم و ملت شریف ایران و خانواده این فقید سعید تسلیت می گویم.به گزارش سایت المقاومه به نقل از

    |

    پیام تسلیط جنبش جهاد اسلامی فلسطین به مناسبت درگذشت آیت الله هاشمی رفسنجانی

    پیام تسلیط جنبش جهاد اسلامی فلسطین به مناسبت درگذشت آیت الله هاشمی رفسنجانی

    رئیس دفتر جنبش جهاد اسلامی فلسطین در تهران به مناسبت درگذشت رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام بیانیه ای را به شرح ذیل صادر کرد. به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) به نقل از سایت نداء القدس (متعلق به دفتر جنبش جهاد اسلامی) متن این پیام تسلیت به شرح زیر است: بسم الله

    |

    تروریستها آب دمشق را قطع کردند

    تروریستها آب دمشق را قطع کردند

    تروریست ها می خواهند هسته های تهدید در اطراف پایتخت سوریه باقی بماند و تلاش می کنند با استفاده از حربه قطع آب از ساکنان دمشق و حومه آن انتقام مقاومت و حمایتشان از رهبری و ارتش سوریه را بگیرند«أیمن زینیة»، عضو کمیته مرکزی آشتی ملی در استان ریف دمشق در

    |

    نظرات کاربران